Dış dünyamın kalitesinin daha iyi ya da daha kötü olmasının
benim temel sorumluluğum olduğunu, hayatımdaki tersliklerin ve bazen trajik
olayların oluş seviyeme bağlı olduğunu ve bunların yalnızca korkularımın,
yıkıcı düşüncelerimin ve olumsuzca kurduğum hayallerimin maddeleşmiş halinden
başka bir şey olmadığını farkettiğim andan itibaren mümkün olduğu kadar şikayet
etmekten, başkalarını suçlamaktan, pişmanlık duymaktan ya da kendime acımaktan
vazgeçtim.
İç dünyamız ile dış dünyamız arasında bir sebep-sonuç
ilişkisi vardır. Hissettiğimiz her şey, bütün tutkularımız, düşüncelerimiz,
umutlarımız ve hayallerimiz, korkularımız, belirsizliklerimiz, bütün
duygularımız, beğenilerimiz, arzularımız, sevgi ve nefret gibi gibi tüm
hislerimiz algılanamayan fakat tek gerçek olan zihnimize aittirler. Zihin
seviyemiz bizi varlıklı ya da yoksul yapabilir veya mutlu ya da zavallı hale
getirebilir.
Dünya senin onu düşlediğin gibidir; o bir aynadır. Dışarıda
kendi dünyanı bulursun, yarattığın, düşlediğin dünyayı.
Dışarıda kendini bul! Git ve kim olduğunu gör.
Diğerlerinin, senin içinde taşıdığın yalanın, uzlaşmanın,
cehaletinin yansıyan görüntüleri olduğunu keşfedeceksin.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder