KENDİNİ AFFETMEK

KENDİNİ AFFETMEK

Kendini içinde affetmek; yaşayan bir insanın yapması gereken asıl işidir. Kendini mercek  altında incelemesidir. Özündeki katmanların hala parça parça olan kısımlarına ulaşmak demektir. Kapanmamış yaraları temizleyip, tedavi etmek, yarım kalmış kalmış hesapları ödemek demektir.

Kendini içinde affetmek, geçmişi  içindeki bütün safralarıyla yeni baştan değiştirecek güce sahip olmak demektir. Geçmişe dönmek, onu iyileştirmek uzun bir süreçtir ve sadece kendi üzerinde çalışmakla mümkündür. Kendimizi özümüzde bağışlamak, özümüze geri  dönüştür ve bu dünyaya gelişimizin asıl nedenidir. Bir kişi kendini gözlemleyebilirse, geçmişindeki her şeyi düzeltebilir. Öz gözlemleme yaşantına yukarıdan bakmaktır. Kendini gözlemleme insanın, dünyada kendisini nelerin bağladığını görmesini sağlar. Eskimiş fikirler, suçluluk duygusu, ön yargılar, gerginlikler,korkular, felaket beklentileri  ve daha bir çok şey...

Kendini gözlemleyebilmek, sahte uykudan çıkıp yeniden uyanmaktır. Kendini gözlemeleme, hayatını en başından beri yöneten düşünce kalabalığının ve  olumsuz duygularının ölümü demektir.

Eğer özüne döner, kendini gözlemleyebilirsen hayırlı olan her şeyin olduğunu, olmayanınsa çözülüp gittiğini göreceksin.

Yaşadığın her şeyi kendi düşüncelerinle yarattığını anlayacaksın.

İÇ DÜNYAMIZ İLE DIŞ DÜNYAMIZ

Dış dünyamın kalitesinin daha iyi ya da daha kötü olmasının benim temel sorumluluğum olduğunu, hayatımdaki tersliklerin ve bazen trajik olayların oluş seviyeme bağlı olduğunu ve bunların yalnızca korkularımın, yıkıcı düşüncelerimin ve olumsuzca kurduğum hayallerimin maddeleşmiş halinden başka bir şey olmadığını farkettiğim andan itibaren mümkün olduğu kadar şikayet etmekten, başkalarını suçlamaktan, pişmanlık duymaktan ya da kendime acımaktan vazgeçtim.

İç dünyamız ile dış dünyamız arasında bir sebep-sonuç ilişkisi vardır. Hissettiğimiz her şey, bütün tutkularımız, düşüncelerimiz, umutlarımız ve hayallerimiz, korkularımız, belirsizliklerimiz, bütün duygularımız, beğenilerimiz, arzularımız, sevgi ve nefret gibi gibi tüm hislerimiz algılanamayan fakat tek gerçek olan zihnimize aittirler. Zihin seviyemiz bizi varlıklı ya da yoksul yapabilir veya mutlu ya da zavallı hale getirebilir.

Dünya senin onu düşlediğin gibidir; o bir aynadır. Dışarıda kendi dünyanı bulursun, yarattığın, düşlediğin dünyayı.

Dışarıda kendini bul! Git ve kim olduğunu gör.

Diğerlerinin, senin içinde taşıdığın yalanın, uzlaşmanın, cehaletinin yansıyan görüntüleri olduğunu keşfedeceksin.